Eerlijke Flex

////Nepondernemers en malafide uitzendbureaus

Nepondernemers en malafide uitzendbureaus

Arno Lugthart

Directeur Brainnet

Nepondernemers en malafide uitzendbureaus

Beste Jurriën Koops. Afgelopen week las ik jouw bijdrage op het online platform EerlijkeFlex.nl. Mooi dat je een bijdrage hebt geleverd! In jouw bijdrage schrijf je dat het makkelijk is om te kijken naar minister Asscher en de vakbonden als het gaat om ‘eerlijke flex’ en dat we de oplossing bij onszelf moeten zoeken. Op zich heb je daarmee natuurlijk gelijk. Eerlijk zijn begint bij jezelf.

Zoals je vast wel hebt gelezen is het platform bedoeld om visies te delen van diverse betrokkenen uit het werkveld van flexibele arbeid, of zij nu uitzendkracht, zzp’er, opdrachtgever van een zzp’er, werkgever van een uitzendkracht, belangenbehartiger of hoogleraar zijn. Of, zoals jij, bestuurder van de ABU.

Eerlijke Flex wil graag visies van alle betrokkenen delen en zichtbaar maken, teneinde te komen tot een duurzame ontwikkeling van de flexmarkt. Eerlijke Flex streeft naar een eerlijke markt voor iedereen. Dus voor uitzenders, zzp’ ers en opdrachtgevers. Zo is de ABU (Algemene Bond Uitzendondernemingen) de belangenbehartiger van uitzendondernemingen in Nederland, zeg maar de bedrijven die geld verdienen aan het inzetten van flexwerkers. Hier is overigens niets verkeerds aan, maar het belang is natuurlijk wel anders dan dat van bijvoorbeeld een zzp’er.

Natuurlijk herken ik je opmerkingen over messcherpe concurrentie en extreme kostendruk, knijpende opdrachtgevers en knellende regeldruk. Maar wat bedoel je precies met die duizenden nep-ondernemers?

Wat is dat eigenlijk? Een ’nep-ondernemer’? Bedoel je daarmee een zzp’er die te lang voor één opdrachtgever werkt? Of bedoel je een malafide uitzendbureau dat mensen onderbetaalt, geen sociale premies afdraagt aan de Belastingdienst of het pensioenfonds StiPP? Ik maak me hier namelijk, net als jij, zorgen over. Bij de WAADI wetswijziging in 2012 vroeg ik aan het ministerie van Financiën wat de WAADI-registratie voor zzp’ers inhield, en wat nou precies de definitie van een zzp’er was. Het ministerie wist het antwoord niet en verwees me door naar de Kamer van Koophandel. En wat denk je? Zij wisten het antwoord ook niet precies. Dus er was een wet gewijzigd zonder dat onze beleidsmakers precies wisten op wie deze wijziging nou precies van toepassing is. Eerlijke Flex wil dit soort zaken in de toekomst voorkomen.

Jurriën, natuurlijk richt Eerlijke Flex zich op minister Asscher en op vakbonden, maar het richt zich ook op staatsecretaris Wiebes, en op de Eerste en Tweede Kamer. Eigenlijk op iedereen die zich met beleid over (flex)arbeid bezig houdt.

In mijn optiek is het zelfs zo dat de overheid hier leiderschap en goed voorbeeldgedrag moet tonen. Bijvoorbeeld door er rekening mee te houden bij aanbestedingen. Als je aanbestedingen gunt aan partijen die tegen abnormaal lage tarieven inschrijven, kan het soms om een nieuwe innovatieve oplossing gaan. Maar meestal wordt de rekening gewoon ergens anders neergelegd en helaas gaat die rekening vaak naar de mensen die het werk moeten uitvoeren. Het begint dus bij jezelf én bij de overheid!

Terug naar het overzicht

Reageer